CARMEN I. 2 5 
Te τοόΰαδε νικαφόροις 
*Ομιλζΐν, πρόφαντον όοφία κα& *Ελ- 
λανας έόντα παντά* 
3187. πρόφατον Schol. σοφίαν Bodl. MS. et C. et Steph. et iam Rom. 
Crat. Brub. 188. πάντα Pal. Α. B. tres Bodl. sed παντά recte 
pro Dorum more. v. Koen. ad Gregor. Cormtli. p. 96. Valken. 
ad Theocr. IX, 4. XIII, 39. Sic κρνφα sup. j5. άμα- ομΰ. conf. 
Schol. ad Pyth. III, 65. Nec Toupius audieudus. cf. inf. ad 01. 
III, 58, 
186. νοχαφόροις δμιλείν h. I, 
dicitur poeta, qui victoribus car- 
miiie celebrandis adest. [nisi est 
pro σοι νιχηφόρω· ingratia apud 
te haberi. Ex Schedis»~\ — 
Omiiino vix est aliud carmen, iii 
quo ad tot scopulos offendas, 
quam hoc primum Qlympicum, si modo diligentis iiiterpretis ol- 
ficio fungendum tibi esse putes, 
uec 111 eo acquiescas, si modo 
probabilem faliquam senteiitiaiii 
verbis alHiixeris: id quodin poe~ 
ta lyrico, 111 quo ingeniose mul- 
ta coimnmisci facile est, liaud 
multum studii desiderat.